Besluit van de Raad van 14 april 1997 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen voor projecten buiten de Gemeenschap (landen in Midden- en Oost-Europa, mediterrane landen, landen in Azië en Latijns-Amerika, Zuid-Afrika, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Bosnië-Herzegovina) (97/256/EG)

(1)

Overwegende dat de Europese Raad te Essen op 9 en 10 december 1994 de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de geassocieerde landen in Midden- en Oost-Europa vastgesteld heeft;

(2)

Overwegende dat de Europese Raad te Cannes op 26 en 27 juni 1995 ermee ingestemd heeft de begrotingssteun die de mediterrane landen verleend wordt, aan te vullen met een verhoging van de kredietverlening van de Europese Investeringsbank (EIB) om bij te dragen tot het scheppen van een vrijhandelszone en tot het Europees-mediterrane partnerschap;

(3)

Overwegende dat de Europese Raad te Madrid op 15 en 16 december 1995 de Raad en de Commissie verzocht heeft de verklaring over het Europees-mediterrane partnerschap en het werkprogramma dat tijdens de Conferentie van Barcelona met de mediterrane landen (Algerije, Cyprus, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Malta, Marokko, Syrië, Tunesië, Turkije en de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever) opgesteld is, ten uitvoer te leggen; dat de Europese Raad van Madrid tevens het belang van de rol van de EIB als instrument voor de samenwerking tussen de Gemeenschap en Latijns-Amerika onderstreept heeft en de EIB verzocht heeft haar activiteiten in de betrokken regio te intensiveren; dat de Europese Raad voorts ten aanzien van de uitbreiding opgemerkt heeft dat voortzetting van de activiteiten van de EIB een algehele verhoging van de inzet voor de voorbereiding op de toetreding mogelijk zal maken;

(4)

Overwegende dat de Europese Raad te Florence op 21 en 22 juni 1996 zijn voldoening uitgesproken heeft met de resultaten van de Aziatisch-Europese topontmoeting, die een keerpunt in de betrekkingen tussen de twee werelddelen vormt;

(5)

Overwegende dat de landen in Midden- en Oost-Europa (Albanië, Bulgarije, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Roemenië, Slowakije, Slovenië en Tsjechië) ingrijpende politieke en sociale hervormingen doorvoeren en een fundamentele herstructurering van hun economieën ter hand hebben genomen;

(6)

Overwegende dat de EIB bezig is met de voltooiing van haar huidige programma's voor leningen in Midden- en Oost-Europa op grond van Besluit 93/696/EG ( 3 ) en de kredietverlening op grond van de vierde generatie protocollen en de horizontale financiële samenwerking Verordening (EEG) nr. 1763/92 ( 4 ) met de mediterrane derde landen;

(7)

Overwegende dat de EIB haar driejarenprogramma voor leningen in Azië en Latijns-Amerika op grond van Besluit 93/115/EEG ( 5 ) reeds heeft afgerond; dat een tussentijds programma op grond van Besluit 96/723/EG ( 6 ) de EIB in staat zal stellen haar leningsactiviteiten in deze landen voort te zetten;

(8)

Overwegende dat de Raad op 4 oktober 1994 zijn goedkeuring heeft gehecht aan een samenwerkingsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek Zuid-Afrika, die beoogt een harmonieuze, evenwichtige en duurzame sociale en economische ontwikkeling te bevorderen; dat de EIB in juni 1997 haar tweejarenprogramma voor leningen in Zuid-Afrika op grond van Besluit 95/207/EG ( 7 ) afrondt;

(9)

Overwegende dat de Raad de EIB verzoekt haar kredietverlening ten behoeve van investeringsprojecten in landen in Midden- en Oost-Europa, mediterrane derde landen, landen in Azië en Latijns-Amerika en in Zuid-Afrika voort te zetten;

(9.a)

Overwegende dat de garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de EIB op leningen voor projecten in Bosnië-Herzegovina een uitzonderlijke en bijzondere maatregel is en geen precedent vormt voor eventuele garanties in de toekomst;

(10)

Overwegende dat het passend is om in de leningsprogramma's een aantal verbeteringen aan te brengen met betrekking tot de duur, de gebruikte instrumenten en de geografische werkingssfeer;

(11)

Overwegende dat de bij dit besluit vastgestelde garantie aan de EIB verleend moet worden;

(12)

Overwegende dat voor deze garantie de voorwaarden gelden die in Verordening (EG, Euratom) nr. 2728/94 ( 8 ) bepaald zijn;

(13)

Overwegende dat de Commissie in overleg met de EIB in juni 1996 een voorstel bij de Raad ingediend heeft voor een nieuwe garantieregeling voor de kredietverlening van de EIB in derde landen;

(14)

Overwegende dat de Raad op 2 december 1996 inzake nieuwe garantieregelingen voor EIB-leningen aan derde landen conclusies heeft goedgekeurd, waarin het volgende is bepaald: „De omvang van de kredietverlening aan derde landen moet in overeenstemming zijn met de financiële vooruitzichten, met de communautaire begrotingsdiscipline en met de interne EIB-richtsnoeren inzake kredietverlening aan derde landen. In dit verband moet tevens rekening worden gehouden met de conclusies van de Europese Raden van Essen, Cannes en Madrid. De op een alomvattende garantie gebaseerde aanpak, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen regio's en projecten, wordt goedgekeurd. De door de Commissie en de EIB voorgestelde scheiding van de risico's wordt goedgekeurd. De EIB wordt derhalve verzocht om er, waar mogelijk, voor een aanzienlijk deel van de verleende kredieten voor te zorgen dat de derde partijen afdoende garanties bieden voor de commerciële risico's. De begrotingsautoriteit zou in een dergelijk geval alleen bepaalde politieke risico's voor haar rekening nemen, namelijk de risico's in verband met de overmaking van valuta, onteigening, oorlog en oproer. De EIB wordt verzocht 25 % van haar totale kredietverlening in het kader van de mandaten te hanteren als streefcijfer voor het gebruik van niet-soevereine garanties, welk percentage, waar mogelijk en voor zover de marktomstandigheden zulks mogelijk maken, moet worden uitgebreid op basis van individuele mandaten. De toepassing van dit streefcijfer op de individuele mandaten moet op het ogenblik van de onderhandelingen over deze mandaten worden gespecificeerd.”;

(15)

Overwegende dat dit besluit in overeenstemming moet zijn met bovenstaande conclusies;

(16)

Overwegende dat een garantieniveau van 70 % volstaat voor het totale bedrag van de nieuwe mandaten voor kredietverlening en van andere behoeften op het terrein van kredietverlening voor de looptijd van dit besluit;

(17)

Overwegende dat de nieuwe garantieregeling geen afbreuk zal doen aan de uitstekende kredietwaardigheid van de EIB;

(18)

Overwegende dat overeenkomstig de conclusies van de Raad van 2 december 1996 „de voorzieningspercentages van het Garantiefonds (…) tot 1999 op het huidige niveau blijven”; dat overeenkomstig de conclusies van de Raad van 27 januari 1997 „elke betaling aan het Garantiefonds zal gebaseerd worden op het percentage dat op het tijdstip van betaling vereist is, te weten 15 % thans en 14 % zodra dat mogelijk is”;

(19)

Overwegende dat de Commissie en de EIB vanuit hun respectieve bevoegdheden moeten zorgen voor adequate coördinatie van de kredietverlening van de EIB in de begunstigde derde landen en de implementatie van de overige financiële instrumenten van de Gemeenschap;

(20)

Overwegende dat de Commissie en de EIB dienen te overleggen om ervoor te zorgen dat bij de bepaling van het tempo waarin de mandaten zullen worden benut, rekening gehouden wordt met de jaarlijkse variaties in het tempo waarin de Europese Unie van derde landen verzoeken tot betalingsbalanssteun ontvangt;

(21)

Overwegende dat de Raad het onderhavige besluit en met name de bedragen van de mandaten heeft goedgekeurd, rekening houdend met zijn conclusies van 27 januari 1997, volgens welke de lidstaten en de Commissie unaniem verklaren te „zullen instemmen met de instelling van een aanzienlijke pre-toetredingssteunfaciliteit. Zij verzoeken de Europese Investeringsbank om later dit jaar een voorstel voor zo'n faciliteit aan de raad van gouverneurs voor te leggen. De faciliteit zal zo spoedig mogelijk in werking treden zodra dat in het licht van de toekomstige toetreding mogelijk is. De faciliteit zal goedgekeurd worden krachtens artikel 18 van de EIB-statuten en geniet geen garanties uit de Gemeenschapsbegroting of van de lidstaten. De door een Gemeenschapsgarantie gedekte EIB-leningen kunnen worden geacht overeen te komen met een bedrag van 1 050 miljoen ecu voor macrofinanciële bijstand, ervan uitgaande dat voor Euratom-leningen 750 miljoen ecu nodig is; dat het maximumbedrag voor macrofinanciële bijstand tot 1 200 miljoen ecu zal worden verhoogd, indien de Euratom-leningen in de looptijd van dit besluit niet meer dan 600 miljoen ecu bedragen”;

(22)

Overwegende dat alleen in artikel 235 van het Verdrag bevoegdheden voor de vaststelling van dit besluit bepaald zijn,