Verordening (EU) n r. 401/2013 van de Raad van 2 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Myanmar/Birma en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 194/2008

Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

a) „vordering” :

een vóór, op of na de datum van inwerkingtreding van deze verordening ingediende vordering, ook wanneer deze de vorm van een rechtsvordering heeft, die voortvloeit uit of verband houdt met de uitvoering van een contract of transactie, en met name:

1. een vordering tot nakoming van een verplichting die voortvloeit uit of verband houdt met een contract of transactie;

2. een vordering tot verlenging of uitbetaling van een obligatie, financiële garantie of contragarantie, ongeacht de vorm;

3. een vordering tot schadeloosstelling in verband met een contract of een transactie;

4. een tegenvordering;

5. een vordering, ook via een exequatur, waarmee wordt beoogd erkenning of uitvoering van een rechterlijke of arbitrale uitspraak of van een gelijkwaardige beslissing te verkrijgen, ongeacht de plaats van uitspraak;

b) „contract of transactie” :

een verrichting, ongeacht haar vorm en het recht dat erop van toepassing is, die een of meer contracten of soortgelijke verplichtingen tussen al dan niet dezelfde partijen omvat; in dit verband worden onder „contract” tevens begrepen obligaties, garanties of contragaranties, en met name financiële garanties of contragaranties en kredieten, ook indien deze uit juridisch oogpunt op zichzelf staan, alsmede alle uit een dergelijke transactie voortkomende of daarmee verband houdende bepalingen;

c) „bevoegde autoriteiten” :

de op de websites van bijlage II vermelde bevoegde autoriteiten van de lidstaten;

d) „economische middelen” :

activa van enigerlei aard, materieel of immaterieel, roerend of onroerend, die geen tegoeden zijn, maar kunnen worden gebruikt om tegoeden, goederen of diensten te verkrijgen;

e) „bevriezing van economische middelen” :

voorkomen dat economische middelen worden gebruikt om op enigerlei wijze tegoeden, goederen of diensten te verkrijgen, inclusief, maar niet daartoe beperkt, door deze te verkopen, te verhuren of te verhypothekeren;

f) „bevriezing van tegoeden” :

voorkomen van het op enigerlei wijze muteren, overmaken, corrigeren of gebruiken van, toegang verschaffen tot of omgaan met tegoeden met als gevolg wijzigingen van hun omvang, bedrag, locatie, eigenaar, bezit, onderscheidende kenmerken of bestemming of verdere wijzigingen waardoor het gebruik van bedoelde tegoeden, inclusief het beheer van een beleggingsportefeuille, mogelijk zou worden gemaakt;

g) „tegoeden” :

financiële activa en voordelen van enigerlei aard, met inbegrip van, maar niet beperkt tot:

1. contanten, cheques, geldvorderingen, wissels, postwissels en andere betaalmiddelen;

2. deposito's bij financiële instellingen of andere entiteiten, saldi op rekeningen, schulden en schuldbewijzen;

3. in het openbaar en onderhands verhandelde waardepapieren en schuldbewijzen, inclusief aandelen, certificaten van waardepapieren, obligaties, promesses, warrants, schuldbekentenissen en derivatencontracten;

4. rente, dividenden of andere inkomsten uit of waarde voortkomende uit of gegenereerd door activa;

5. krediet, recht op compensatie, garanties, uitvoeringsgaranties of andere financiële verplichtingen;

6. kredietbrieven, cognossementen, koopbrieven; alsmede

7. bewijsstukken van belangen in fondsen of financiële middelen;

h) „technische bijstand” :

elke technische steun in verband met reparaties, ontwikkeling, vervaardiging, assemblage, beproeving, onderhoud of enige andere technische dienst; technische bijstand kan de vorm aannemen van bijvoorbeeld instructies, advies, opleiding, overdracht van praktische kennis of vaardigheden of adviesdiensten, met inbegrip van mondelinge vormen van bijstand;

i) „tussenhandeldiensten” :

1. het onderhandelen over of regelen van transacties met het oog op de aankoop, verkoop of levering van goederen en technologieën van een derde land aan een ander derde land, of

2. de verkoop of aankoop van goederen en technologieën die zich bevinden in derde landen, voor hun overbrenging naar een ander derde land;

j) „invoer” :

elke binnenkomst van goederen in het douanegebied van de Unie of in andere gebieden waarop het Verdrag van toepassing is, onder de voorwaarden van de artikelen 349 en 355 daarvan. Dit omvat plaatsing in een vrije zone of een vrij entrepot, plaatsing onder een schorsingsprocedure en het in het vrije verkeer brengen in de zin van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek⁽¹⁾, met uitsluiting van doorvoer en tijdelijke opslag;

k) „uitvoer” :

elk vertrek van goederen uit het douanegebied van de Unie of uit andere gebieden waarop het Verdrag van toepassing is, onder de voorwaarden van de artikelen 349 en 355 daarvan. Dit omvat het vertrek van goederen waarvoor een douaneaangifte vereist is en het vertrek van goederen na de opslag ervan in een vrije zone of na plaatsing onder een schorsingsprocedure in de zin van Verordening (EU) nr. 952/2013, met uitsluiting van doorvoer en tijdelijke opslag;

l) „exporteur” :

elke natuurlijke persoon of rechtspersoon namens welke een douaneaangifte bij uitvoer wordt gedaan, dit is de persoon die op het tijdstip dat de aangifte wordt aanvaard, het contract met de ontvanger in het derde land heeft en die het recht heeft te bepalen dat het product naar een bestemming buiten het douanegebied van de Unie of andere gebieden waarop het Verdrag van toepassing is, wordt verzonden;

m) „grondgebied van de Unie” :

het grondgebied van alle lidstaten waarop het Verdrag van toepassing is, onder de in het Verdrag bepaalde voorwaarden, met inbegrip van hun luchtruim.