Verordening (EU) 2017/1128 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 betreffende grensoverschrijdende portabiliteit van online-inhoudsdiensten in de interne markt (Voor de EER relevante tekst)

Deze verordening voorziet in een gemeenschappelijke benadering in de Unie van de grensoverschrijdende portabiliteit van online-inhoudsdiensten door ervoor te zorgen dat de abonnees op portabele online-inhoudsdiensten die rechtmatig worden verstrekt in hun woonlidstaat, toegang hebben tot en gebruik kunnen maken van die diensten, wanneer zij tijdelijk in een andere lidstaat dan hun woonlidstaat aanwezig zijn.

Deze verordening is niet van toepassing op het gebied van belastingen.

De aanbieder van een online-inhoudsdienst die tegen betaling in geld wordt verstrekt, stelt een abonnee die tijdelijk in een lidstaat aanwezig is in staat toegang te krijgen tot en gebruik te maken van de online-inhoudsdienst, op dezelfde manier als in de woonlidstaat, onder meer door toegang tot dezelfde inhoud, op dezelfde reeks en hetzelfde aantal toestellen, met hetzelfde aantal gebruikers en voor dezelfde functionaliteiten te verstrekken.

De aanbieder mag geen bijkomende kosten aanrekenen aan de abonnee voor de toegang tot en het gebruik van de online-inhoudsdienst op grond van lid 1.

De in lid 1 uiteengezette verplichting strekt zich niet uit tot kwaliteitseisen die gelden voor de verstrekking van een online-inhoudsdienst, die de aanbieder moet naleven wanneer hij deze dienst in de woonlidstaat verstrekt, tenzij de aanbieder en de abonnee uitdrukkelijk anders zijn overeengekomen.

De aanbieder neemt bij het verstrekken van de online-inhoudsdienst in overeenstemming met lid 1 geen maatregelen om de kwaliteit van de verstrekking van de online-inhoudsdienst te verminderen.

De aanbieder bezorgt, op basis van de informatie waarover hij beschikt, de abonnee informatie over de kwaliteit van de verstrekking van de overeenkomstig lid 1 verstrekte online-inhoudsdienst. De informatie wordt voorafgaand aan de verstrekking van de online-inhoudsdienst in overeenstemming met lid 1 en op passende en proportionele wijze aan de abonnee verstrekt.

Bij de sluiting en bij de hernieuwing van een overeenkomst voor de verstrekking van een online-inhoudsdienst tegen betaling in geld, controleert de aanbieder de woonlidstaat van de abonnee aan de hand van hoogstens twee van de hiernavolgende controlemiddelen en zorgt hij ervoor dat de gebruikte middelen redelijk, proportioneel en doeltreffend zijn:

1. een identiteitskaart, een elektronisch identificatiemiddel, met name die welke vallen onder de overeenkomstig Verordening (EU) nr. 910/2014 van het Europees Parlement en de Raad⁽¹⁾ aangemelde nationale stelsels voor elektronische identificatie, of een ander geldig identiteitsdocument waarin de woonlidstaat van de abonnee wordt bevestigd;

2. betalingsgegevens, zoals een bankrekeningnummer of het nummer van een krediet- of debetkaart van de abonnee;

3. de plaats van installatie van een settopbox, een decoder of een soortgelijk apparaat waarmee de diensten aan de abonnee worden verstrekt;

4. betaling door de abonnee van een vergoeding voor andere diensten die in de lidstaat worden verstrekt, zoals een omroepbijdrage;

5. een overeenkomst voor de verstrekking van internet- of telefoondiensten, of een soortgelijk type overeenkomst waaruit de band van de abonnee met de lidstaat blijkt;

6. registratie op lokale kiezerslijsten, indien deze informatie publiekelijk toegankelijk is;

7. betaling van plaatselijke belastingen, indien deze informatie publiekelijk toegankelijk is;

8. een rekening van een nutsbedrijf, waaruit de band van de abonnee met de lidstaat blijkt;

9. het factuur- of postadres van de abonnee;

10. een verklaring waarin de abonnee zijn adres in de lidstaat bevestigt;

11. een controle van het IP-adres (Internet Protocol), om de lidstaat waarin de abonnee toegang heeft tot de online-inhoudsdienst te identificeren.

De controlemiddelen onder punten i) tot en met k) mogen enkel worden gebruikt in combinatie met een van de controlemiddelen onder punt a) tot en met h), tenzij het postadres onder punt i) opgenomen is in een publiekelijk toegankelijk officieel register.

Indien de aanbieder redelijke twijfels heeft over de woonlidstaat van de abonnee gedurende de looptijd van de overeenkomst voor de verstrekking van een online-inhoudsdienst, mag de aanbieder de controle van de woonlidstaat van de abonnee nogmaals overeenkomstig lid 1 verrichten. In dat geval mag het controlemiddel onder punt k) hierbij evenwel als enig controlemiddel worden gebruikt. Gegevens die voortkomen uit het gebruik van het controlemiddel onder punt k) mogen enkel in binaire vorm worden verzameld.

De aanbieder heeft het recht de abonnee te verzoeken de informatie te verstrekken die noodzakelijk is om de woonlidstaat van de abonnee overeenkomstig de leden 1 en 2 te bepalen. Indien de abonnee die informatie niet verstrekt en de aanbieder daardoor de woonlidstaat van de abonnee niet kan controleren, stelt de aanbieder de abonnee op basis van deze verordening niet in staat toegang te krijgen tot of gebruik te maken van de online-inhoudsdienst wanneer hij tijdelijk in een lidstaat aanwezig is.

De houders van auteursrechten of naburige rechten of de houders van andere rechten met betrekking tot de inhoud van een online-inhoudsdienst kunnen toestemming geven voor de verstrekking van, de toegang tot en het gebruik van hun inhoud uit hoofde van deze verordening, zonder controle van de woonlidstaat. In dergelijke gevallen volstaat de overeenkomst tussen de aanbieder en de abonnee voor de verstrekking van een online-inhoudsdienst om de woonlidstaat van de abonnee te bepalen.

De houders van auteursrechten of naburige rechten of de houders van andere rechten met betrekking tot de inhoud van een online-inhoudsdienst hebben het recht de op grond van de eerste alinea gegeven toestemming in te trekken op voorwaarde van een redelijke opzegtermijn aan de aanbieder.

De overeenkomst tussen de aanbieder en de houders van auteursrechten of naburige rechten of de houders van andere rechten met betrekking tot de inhoud van een online-inhoudsdienst mag de mogelijkheid voor dergelijke houders van rechten om de in lid 4 bedoelde toestemming in te trekken, niet beperken.