Hof van Justitie EU 06-12-1977 ECLI:EU:C:1977:203

Ten aanzien van de feiten

Overwegende dat de feiten, het procesverloop en de krachtens artikel 20 van 's Hofs EEG-Statuut ingediende schriftelijke opmerkingen kunnen worden samengevat als volgt:

Ten aanzien van het recht

1 Overwegende dat de Arbeidsrechtbank van het gerechtelijk arrondissement Antwerpen bij vonnis van 21 april 1977, ingekomen ten Hove op 28 april 1977, krachtens artikel 177 EEG-Verdrag drie prejudiciële vragen heeft gesteld inzake de uitlegging van artikel 84, lid 4, van verordening nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich, binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB nr. L 149, blz. 2), ter zake van de in het kader dezer verordening geldende regeling van het taalgebruik;

2 Overwegende dat uit het dossier blijkt dat verzoekster in het hoofdgeding, een in Frankrijk woonachtige Belgische onderdaan, verzekeringstijdvakken heeft vervuld in België, Duitsland en Frankrijk;

3 dat zij ten vervolge op een tussen haar en de Belgische Rijksdienst voor werknemerspensioenen gerezen geschil over haar pensioenrechten beroep heeft ingesteld bij de Arbeidsrechtbank van het gerechtelijk arrondissement Antwerpen, bevoegd uit hoofde van de laatste woonplaats althans plaats van tewerkstelling van de betrokkene in België;

4 dat waar verzoekster haar verzoekschrift bij een in het Frans gestelde aangetekende brief heeft ingediend, het nationale rechtscollege, welks procestaai het Nederlands is ingevolge artikel 2 van de Belgische wet van 15 juni 1935 op het taalgebruik in gerechtszaken, zich de vraag stelt of dit verzoek ontvankelijk is, gelet op artikel 40 van genoemde wet en artikel 862 van het gerechtelijk wetboek, welke de gerechten verplichten ieder processtuk, gesteld in een andere dan de officiële taal van het aangezochte gerecht, ambtshalve nietig te verklaren;

5 dat ter beoordeling van de verenigbaarheid van genoemde bepalingen met artikel 84, lid 4, van verordening nr. 1408/71 de rechtbank de volgende vragen heeft gesteld:

1. Heeft de bepaling van artikel 84, lid 4, van verordening nr 1408/71 van de Raad ten aanzien van alle personen die onder de personele werkingssfeer (artikel 2) van de verordening vallen, voorrang op artikel 2 en 40, eerste lid, van de wet van 15 juni 1935 op het taalgebruik in gerechtszaken?

2. Meer bepaald: Geldt de bepaling van artikel 84, lid 4, van verordening nr. 1408/71 ook voor verzoekschriften, ingediend bij een Belgische rechtbank, door een persoon van Belgische nationaliteit, die onder de personele werkingssfeer (artikel 2) van de verordening valt?

3. Is het eventueel ter zake relevant, voor de toepassing van artikel 84, lid 4, van verordening nr. 1408/71, of de betrokken persoon op het ogenblik van het indienen van het verzoekschrift bij de Belgische rechtbank, in België verblijft of in een andere Lid-Staat?

6 Overwegende dat luidens artikel 84, lid 4, van verordening nr. 1408/71 „de autoriteiten, organen en rechterlijke instanties van een Lid-Staat verzoekschriften of andere documenten welke hun toegezonden worden, niet mogen afwijzen op grond van het feit dt zij in een officiële taal van een andere Lid-Staat zijn opgesteld”;

7 dat deze bepaling deel uitmaakt van een geheel van maatregelen ter verzekering van de samenwerking der bevoegde autoriteiten voor de tenuitvoerlegging van het stelsel van sociale zekerheid dat in de verordening is voorzien ten behoeve van werknemers die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen;

8 dat, ten einde binnen de gehele Gemeenschap het beroep op de bepalingen van verordening nr. 1408/71 door de onder het toepassingsgebied hiervan vallende personen te vergemakkelijken, lid 4 van artikel 84 bepaalt dat de door deze personen in een der Lid-Staten ingediende verzoekschriften en documenten niet kunnen worden teruggewezen op grond dat zij in de officiële taal van een andere Lid-Staat gesteld;

9 dat in verband met de grote verscheidenheid van de individuele situaties waartoe het vrije verkeer van werknemers en hun gezinnen aanleiding kan geven, artikel 84, lid 4, om redenen van praktische uitvoerbaarheid geen onderscheid naar de nationaliteit of de woonplaats van de betrokkenen maakt, zodra de ingediende verzoeken of overgelegde documenten te toepassing der onderhavige verordening betreffen;

10 dat aan het algemene karakter van de daarin gegeven regel en aan zijn eenvormige toepassing in alle Lid-Staten afbreuk zou worden gedaan, indien het de autoriteiten, organen en rechterlijke instanties dezer staten zou toekomen de draagwijdte ervan te beperken volgens criteria die verband houden met de nationaliteit of de woonplaats van de betrokkenen;

11 dat echter moet worden opgemerkt dat artikel 84, lid 4, alleen betrekking heeft op verzoeken, ingediend door de onder het toepassingsgebied van verordening nr. 1408/71 vallende personen, en op documenten, overgelegd tot staving hunner rechten, en niet op het algemene procesverloop dat overigens blijft onderworpen aan de nationale wetten van elke staat;

12 dat juist ter vergemakkelijking van dit procesverloop de tweede zin van lid 4 van artikel 84 voorziet in de mogelijkheid voor de aangezochte rechterlijke instanties om door de zorg van de Administratieve Commissie overeenkomstig het bepaalde in artikel 91, sub b, alle stukken die betrekking hebben op de uitvoering van verordening nr. 1408/71, en met name de verzoekschriften ingediend door personen op wie deze verordening van toepassing is, te doen vertalen;

13 dat nog dient te worden beklemtoond dat artikel 84, lid 4, slechts toepassing vindt ten behoeve van werknemers die zich tussen twee of meer Lid-Staten hebben verplaatst, evenals van hun rechthebbenden, en bovendien dat deze bepaling slechts betrekking heeft op procedures over de toepassing van de gemeenschapsregeling inzake de sociale zekerheid en dus niet op andere gedingen waarin een werknemer betrokken mocht raken;

14 dat met inachtneming van deze overwegingen moet worden geconcludeerd dat artikel 84, lid 4, niet toelaat tussen degenen die gerechtigd zijn zich op deze bepaling te beroepen, onderscheid te maken naar hun nationaliteit of hun woonplaats;

15 Overwegende dat ingevolge artikel 189 EEG-Verdrag verordeningen verbindend zijn in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk zijn in elke Lid-Staat;

16 dat de door het nationale rechtscollege bedoelde bepaling aan alle onder het toepassingsgebied van verordening nr. 1408/71 vallende personen, zonder onderscheid naar nationaliteit of woonplaats, een recht toekent waarvan de nationale rechterlijke instanties de nakoming moeten waarborgen — in dit geval het recht om zich bij hun verzoeken en bij de overlegging van documenten te bedienen van een der officiële talen van de Lid-Staten;

17 dat het gezag van het gemeenschapsrecht niet van de ene Lid-Staat tot de andere mag verschillen door toedoen van de interne wetgeving, wat het voorwerp hiervan ook zij, zonder dat de doeltreffendheid van dit recht en de eenvormige toepassing die het in alle Lid-Staten en ten aanzien van alle bestemmelingen der betrokken bepalingen moet vinden, in gevaar worden gebracht;

18 dat hieruit volgt dat de regel van artikel 84, lid 4, met betrekking tot de onder het toepassingsgebied van verordening nr. 1408/71 vallende personen de toepassing van enige eventueel afwijkende of strijdige bepaling van een nationale wetgeving ter zijde stelt;

19 Overwegende dat mitsdien oop de gestelde vragen dient te worden geantwoord dat artikel 84, lid 4, van verordening nr. 1408/71 de autoriteiten, organen en rechterlijke instanties der Lid-Staten de verplichting oplegt om, niettegenstaande enige eventueel afwijkende of tegenstrijdige bepaling van hun nationale wetgeving, alle verzoekschriften of alle andere documenten betreffende de toepassing van deze verordening en gesteld in een officiële taal van een andere Lid-Staat te aanvaarden, zonder dat ten deze een onderscheid mag worden gemaakt naar de nationaliteit of de woonplaats van de betrokkenen;